ครูใหม่ : สวัสดีค่ะน้องอนุบาลหนึ่งที่น่ารักทุกคน
อนุบาล 1 : สวัสดีค่ะ สวัสดีครับ
ครูใหม่ : ครูชื่อครูน้อยนะคะ จะมาสอนเด็กๆ ในวันนี้ เนื่องจากว่าครูยังไม่รู้จักชื่อเด็กๆ เลย เพื่อให้ครูจำเด็กๆ ได้ง่าย ครูมีสัญลักษณ์ที่แทนตัวเด็กๆ มาให้ด้วยค่ะ
พอได้ยินที่ครูน้อยพูด เด็กๆ ก็ตื่นเต้นลุ้นว่าตัวเองจะได้สัญลักษณ์อะไร หนึ่งในนั้นก็มีเด็กชายตัวน้อยคนหนึ่งที่นั่งข้างๆ ครูน้อย เขาเห็นสัญลักษณ์ทุกอย่างที่ครูน้อยนำมา เนื่องจากว่าเด็กๆ อนุบาลปกติเข้ามาใหม่ก็จะมีสัญลักษณ์ที่เป็นรูปผลไม้ติดอยู่ที่บ้านของตัวเอง(ที่นั่ง) อยู่แล้ว เด็กชายแทนก็เช่นกัน สัญลักษณ์ของเขาคือ แอปเปิ้ล
ครูน้อย : คุณครูจะเรียกที่ละคนให้มารับสัญลักษณ์ ใครได้แล้วคล้องคอไว้เลยนะคะ ครูจะได้มองเห็น
ขณะที่ครูเรียกเด็กๆ แต่ละคนออกมารับสัญลักษณ์ เด็กชายแทนที่นั่งอยู่ด้านข้างก็จ่องตาไม่กระพริบ พร้อมปากก็พึมพรำบางอย่าง จึงลองขยับเข้าไปใกล้ๆ เพื่อฟังว่าเขาพูดอะไร
เด็กชายแทน : แอปเปิ้ล แอปเปิ้ล แอปเปิ้ล.......
ด้านครูน้อยก็เรียกเด็กๆ ออกมาเรื่อยๆ จนถึงคิวของเด็กชายเบส
ครูน้อย : เชิญค่ะ เด็กชายเบสเดินออกมารับสัญลักษณ์ทันที แล้วครูน้อยจึงหยิบสัญลักษณ์ที่เป็นแอปเปิ้ล ให้กับเด็กชายเบส ขณะนั้นเด็กชายแทนก็ยังไม่หยุดพึมพรำ แอปเปิ้ล แอปเปิ้ล......
เด็กชายแทน : กูวาแล้ว!!!!!!!!!! ตะโกนออกมาเป็นภาษาที่ตนถนัด พร้อมกับนอนหงายแล้วเอาเท้าทั้งสองข้างยกขึ้นไปข้างไว้บนขอบกระจกที่ติดผนังของห้องเรียน โดยที่ไม่สนใจครูน้อยที่ตอนนี้กำลังเหงื่อตก หลังจากที่ได้เจอท่าทีของเด็กชายแทน จะทำอะไรก็ไม่กล้าเนื่องจากว่าคณะกรรมการก็กำลังสังเกตตัวเอง แล้วระฆังก็ช่วยไว้ได้ทัน เมื่อคณะกรรมการส่งสัญญาณให้ครูน้อยว่าหมดเวลาสอน
หลังจากเหตุการณ์วันนั้น ครูน้อยครูใหม่ก็ได้มาเป็นครูสอนเด็กชา่ยแทนจริงๆ และเป็นครูอนุบาลจนทุกวันนี้
.